
پائیز ... مزرعه ... زردی گندمزار ...
مترسک می دانست تا او زنده است
کلاغ ها از گُرسنگی خواهند مُرد .
فردا ... مترسک خود را کُشته بود ...
او تازه کلاغ ها را فهمیده بود ؟!؟!
"نقل از دوست نازنینم حوّا سلمانی"
/علیرضااکّار/
./۲۵.شاتریور.۱۳۸۴/.
پروانه مٍسین ...
آینه وار ...
بر پا نشسته بود
در پهنه ی لجن .
و هر دو روی آن خط بود .
..
..
!! خطی بسوی پوچ ...
!! خطی به مرز هیچ ...
..
از هم گریختیم ... بر خط سرنوشت ٬ خونآبه ریختیم .. !!
اثر شاعر بزرگوار :"نصرت رحمانی"
/علیرضااکّار/
./۲۱.شاتریور.۱۳۸۴/.
بیا و ببین ای یار دیوانه ، این بیت را من پاپتی برای تو سروده ام :
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ! !
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ؟ ؟
و این را هفت بار بخوان.
.. ؟؟
/علیرضااکّار/
./۱۶.شاتریور.۱۳۸۴/.
در ساعت بیست و پنج ...
آرام تر از نبظ مُرداری
دیوار را تکیه داده ام به پشتم
هر عشق مچاله ته جیبم
سایه ام خزیده بر کف
... و زمین می نوشد مرا .
دود سیگار بر هوا ... حلقه ... حلقه... .
من خون مست مرگ
حلقه ی دود را طنابی می بینم ... دار واره.
.
.
.
عزرائیل چار پایه را از زیر پایم کشید . . . !!
/علیرضااکّار/
./۱۲.شاتریور.۱۳۸۴/.
هی ! باتو ام ... اینگونه نمی خواهمت ! باید آنگونه شوی که من می گویمت !
ای بابا ! شلوارت چرا بلند است ... نه اینطور نمی شود ...
باید زیر زانو تمام شود پاچه هایت ! ... پابند نرود از یادت !
ها...!
ای وای چرا بالا نزدی آنها را ... آستین هایت !
آها...!
اصلا از ریشه مشکل داری ... تن پوشت تنگ نیست ... چسبان ... آنطور که خط به خط نمایان شود
اندامت !
هله...!
پاپوش تابستانی ... لا انگشتی بی لاک؟ ... بی لاک سرخابی ؟ ... نمی شود ... هیهات !
هان...!
چارقدت را چرا اینقدر کشیده ای جلو ؟ ... سُر بده عقب آن مایهء ننگ را تا فرق سرت !
آهان...!
اَه ... پس چه شد آن به غلظت قیر آرایشت ؟
نمایان کُن چشم و لبانت ... آنگونه که وق بزند ... داد بزند در صورتت !
وَه...!
حالا چه کنیم با قوز بینی ات ... چاره ای نیست فدای سرت ..!
حالا شدی لیلای من...
فدای لیلا شدنت !!!
/علیرضااکّار/
./۶.شاتریور.۱۳۸۴/.
هفت بار خود کُشی کردم...................... نمُردم!
..
هفت بار روح کُشی کردم....................... نمُردم!
..
یک بار عاشق شدم..............................مُردم.
...؟
/علیرضااکّار/
./ ۱.شاتریور.۱۳۸۴/.