تبليغاتX
هیچ نامه
مترسک ...
هوالهو

پائیز ... مزرعه ... زردی گندمزار ...

 

مترسک می دانست تا او زنده است

                                                   کلاغ ها از گُرسنگی خواهند مُرد .

 

فردا ... مترسک خود را کُشته بود ...

او تازه کلاغ ها را فهمیده بود   ؟!؟!

 

"نقل از دوست نازنینم حوّا سلمانی"

                                                                                                     /علیرضااکّار/

                                                                                                 ./۲۵.شاتریور.۱۳۸۴/.

میعاد در لجن ... !
هوالهو

پروانه مٍسین ...

آینه وار ...

بر پا نشسته بود

                         در پهنه ی لجن .

و هر دو روی آن خط بود .

..

..

 !! خطی بسوی پوچ ...

 !! خطی به مرز هیچ ...

..

از هم گریختیم  ...  بر خط سرنوشت ٬ خونآبه ریختیم  ..  !!

 

اثر شاعر بزرگوار :"نصرت رحمانی"

                                                                                                /علیرضااکّار/

                                                                                            ./۲۱.شاتریور.۱۳۸۴/.

بیتی در سکوت تو ...
هوالهو

بیا و ببین ای یار دیوانه ، این بیت را من پاپتی برای تو سروده ام :

 

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  ! !

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  ؟ ؟

 

و این را هفت بار بخوان.

.. ؟؟

                                                                                                    /علیرضااکّار/

                                                                                                ./۱۶.شاتریور.۱۳۸۴/.

ساعت بیست و پنج
هوالهو

در ساعت بیست و پنج ...

آرام تر از نبظ مُرداری

دیوار را تکیه داده ام به پشتم

هر عشق مچاله ته جیبم

سایه ام خزیده بر کف

                             ... و زمین می نوشد مرا .

دود سیگار بر هوا ... حلقه ... حلقه... .

من خون مست مرگ

حلقه ی دود را طنابی می بینم ... دار واره.

.

.

.

عزرائیل   چار پایه   را   از   زیر   پایم   کشید . . . !!

                                                                                                            /علیرضااکّار/

                                                                                                        ./۱۲.شاتریور.۱۳۸۴/.

 

لیلی نامه ی امروز...
هوالهو/

 

هی !  باتو ام ... اینگونه نمی خواهمت ! باید آنگونه شوی که من می گویمت !

ای بابا ! شلوارت چرا بلند است ... نه اینطور نمی شود ...

باید زیر زانو تمام شود پاچه هایت ! ... پابند نرود از یادت !

ها...!

ای وای چرا بالا نزدی آنها را  ...  آستین هایت !

آها...!

اصلا از ریشه مشکل داری  ...  تن پوشت تنگ نیست  ...  چسبان  ...  آنطور که خط به خط نمایان شود

اندامت !

هله...!

پاپوش تابستانی ... لا انگشتی بی لاک؟  ...  بی لاک سرخابی ؟ ... نمی شود ... هیهات !

هان...!

چارقدت را چرا اینقدر کشیده ای جلو ؟  ... سُر بده عقب آن مایهء ننگ را تا فرق سرت !

آهان...!

اَه ... پس چه شد آن به غلظت قیر آرایشت ؟

نمایان کُن چشم و لبانت ... آنگونه که وق بزند ... داد بزند در صورتت !

وَه...!

حالا چه کنیم با قوز بینی ات ... چاره ای نیست فدای سرت ..!

                              حالا شدی لیلای من...

                                                             فدای لیلا شدنت !!!

                                                                                                       /علیرضااکّار/

                                                                                                     ./۶.شاتریور.۱۳۸۴/.

 

مُرده خوانی
هوالهو/

هفت بار خود کُشی کردم...................... نمُردم!

..

هفت بار روح کُشی کردم....................... نمُردم!

..

یک بار عاشق شدم..............................مُردم.

...؟

                                                                                                  /علیرضااکّار/

                                                                                              ./ ۱.شاتریور.۱۳۸۴/.